Recent Updates Page 2 Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • Hedoi Etxarte 12:56 on July 28, 2014 Permalink | Reply
    Tags: , , Maiatzaren lehena, Maite Artola, oporrak   

    Oporrak [faktoria] 


    • Dubkasm-en Victory Luis Soldevila Katakrakeko sukaldari eta musika kontseilariaren kortesia.
     
  • taosa 17:43 on June 26, 2014 Permalink
    Tags: android auto, android l, android tv, , cardboard, google io, patenteak, , tesla, udakoabestia   

    Taosa 3×24 – Google I/O, Tesla eta #udakoabestia 

    Google I/O, Tesla eta #udakoabestia

     
  • Hedoi Etxarte 16:40 on June 23, 2014 Permalink | Reply
    Tags: , , Felipe VI, Layla Martínez, Piedra Papel Libros, Soledad Gustavo   

    Pertsona guztiek dute zerbait ona [faktoria] 

    Ideia batzuk gure garaiko heroiak dira. Nagusi dira, jaun eta jabe gizarteko ia soziologia guztietan. Ideia horietako bat da esperientzia guztietatik ikas daitekeela zerbait. Kontzentrazio esparru batean egotetik, torturatua izatetik, bortxatua izatetik, bullinga pairatzeagatik zerbait ikas daitekeela. Halere «zerbait ikasi» esaten denean garbi dago ez garela ebidentziaz soilik ari. Alegia, ez luke zentzurik kontzentrazio esparru batetik pasata geure esperientziak balio izatea jakiteko zer den kontzentrazio esparru bat, zertarako den gai giza aberea eta zer den kapitalismoa fase histerikoan, adibidez. Uste dut «zerbait ikasi» halako testuinguruetan esaten denean adierazi nahi dela zerbait positiboa lortu dela finean. Eta zerbait positibo hori ez dela soilik lazgarria den hori detaile gehiagorekin eta sakontasun handiagoarekin ezagutzea.

    Zerbait ikastea eta etekin positiboa egungo naufragio ideologikoko beste frankenstein bat da. Batetik lehenaldi kristaua du oinarri: sakrifikatu zeure burua eta etekinak izango dituzu gero, ez kezkatu zure gaurko ondoezaz. Bestetik pose posmodernoaren iruzur horizontala.

    Esperientziekin aldarrikatzen dena pertsonekin egiten da ere. Esaten da, adibidez: jende guztiak du zerbait ona. Baina ideia hau idiota batek bezala aplikatu behar genuke. Oso erraza iruditzen ahal zaigu gertuko bat honengatik edo hargatik salbatzea. Baina Felipe VI. adibidez zergatik salbatu behar dugu? Demagun Espainiako erreinua autonomien estatu bat dela diotenek atzoko diskurtsoaz nabarmenduko dutela errege berriak erreferentzia egin ziela «gaztelaniari (…) eta Espainiako beste hizkuntzei». Beste hizkuntzak esan zuenean pentsatzen dut ari zela katalanaz, euskaraz, galegoaz, asturieraz, arabieraz, wolofaz eta aragoieraz, adibidez. Poesiaren aldeko kazetariek nabarmenduko dute Felipe VI.ak aipatu zituela Antonio Machado, Espriu, Aresti edota Castelao bere diskurtsoan. Aztertu gabe zer esaten duten klase sozialez, kasta politikoez eta Espainiaz Machadok, Espriuk, Arestik edota Castelaok.

    Harrigarria dena da, oro har ez zela nabarmendu atzoko kazetarien lana. Media.cat agerkari katalanak dekalogo txiki bat egin du atzoko egunaz Madrilen. Komunikabideetako komentaristek esan dute milaka lagun egon zirela Madrileko kaleetan harrera egiten erregeari. Komunikabideetako irudiek berek, ordea, erakutsi dute ze jende gutxi zegoen Gran Viaren eta Errege jauregiaren artean. Komentaristek adierazi dute ez zegoela errepublikaren aldeko ikurrik baina ez dute aipatu edo justifikatu dute ikur horiek erabiltzeko aukera. Poliziak balkoietatik erregetzaren aurkako sinboloak

    kendu zituen, hiru lagun atxilotu zituzten errepublikaren alde oihu egiteagatik.

    Ekitaldiko anekdota ederra, sare sozialetan nabarmendu dena, Felipe VI.aren autoa izan da. Hasiera batean Hitler-ek Francori oparitu ote zion nabarmendu da Twitteren adibidez. El Paísek dioenez ez zion Hitlerek Francori oparitu. Francok berak enkargatu zuen Rolls Royce hura. 78ko erregimenak ohi duen bezala nabarmentzeko gauza bat dela Franco eta beste gauza bat dela Hitler. Eta Franco, ez dela beraz, Hitler bezain maltzurra. Aurki egin dezakete 78ko erregimeneko pravdek artikulu bat esplikatuz ze errespetutsua zen Hitler animaliekin. Antza ez zuen okelik jaten ezta arrairik ere. Hala adierazi zuen duela urtebete Hitler-ek jan aurretik elikagaiek pozoia ote zuten ala ez egiaztatzen zuen azken pertsona bizidunak. Beraz Hitlerek ere bazuen zerbait ona. Zerbait besteok bezalakoa bihurtzen duena. Entzun posmodernoei esaten denok dugula zerbait txarra eta beraz denok garela berdinak. Nahiz eta haien txanponak ez dituzten geurekin partekatu nahiko. Ezta haien neurosiak ere, haiek berezi eta besteok arrunt egiten gaituztenak.

    Hitler begetarianoaz entzun eta Europako azken hauteskundeak ikusita Soledad Gustavo anarkistaren aipuaz akordatu naiz: iraultzak ez dira urdailaren alabak, pentsamenduaren alabak dira.

    • Depedroren Mientras espero G.I.ren kortesia.

    portada

    • Soledad Gustavoren esaldia Layla Martínez Vicenteren Hartémonos de amor ya que no podemos hartarnos de pan: Sexología y anarquismo liburuan azaltzen da, Jaengo Piedra Papel Libros argitaletxeak ekoiztua 2014an.
     
  • Hedoi Etxarte 18:20 on June 13, 2014 Permalink | Reply
    Tags: , alfonso alonso, , , garoña, islama, javier maroto, jesus egiguren, pim fortuym   

    Maroto: faxismoa holandar erara [faktoria] 

     

    Pim Fortuym Herbeheretako politikari bat izan zen. Pim Fortuym alderdi politiko ezberdinetan egon zen, ezkerrean hasi eta eskuin muturrean amaitu. Berak ez zion eskuin mutur deitzen berak esaten zuen pragmatikoa zela.

    Asko dugu ikastekoa Pim Fortuymi buruz, holandar erako diskurtso faxistak ere gertatzen dira Hego Euskal Herrian ere. Pim Fortuymek bere homosexualitatea agerian erakutsi eta errebindikatzen zuen. Pim Fortuymen politikaren ardatz nagusia etorkinei buruz eta islamari buruz gaizki hitz egitea zen. 90eko hamarkadan iltzez josita geratu den norbait harritu daiteke: nola da posible errebindikazio homosexualak egin eta eskuin muturreko politika arrazistak sustatzea. Ez dago, tamalez faxismoarekiko flirteoan salbatzen den tendentzia sexualik. Erredukziorik egin gabe, baina gogoan izan dezakegu Ernst Röhm nazia, laban luzeen gauera arte Adolf Hitler-en bigarrena. Misoginoa, antiboltxebikea, militarista baina sozietatean argiki homosexuala, gizona baino gizonago izateaz harro.

    Oso susmagarriak egiten dira kolektibo sozial bat askatzeko beste batzuk zapaltzen dituzten tendentziak. Hala gertatzen da berdin Javier Maroto Gasteizko alkatearekin. Joan den astean Alderdi Popularraren diziplina hautsi eta Garoñaren istearen alde bozkatu zuen Eusko Legebiltzarrean. Maiatza amaieran Javier Marotok Fracking-aren aurkako lege ekinaldia babestu zuen. Javier Maroto naturazalea, ekologista ia. Jesus Egigurenek Abiadura Handiko Trenaren absurdua seinalatu zuenetik Marotok hartu du Hegoaldeko alde iluneko jarrera ekologistaren lekukoa. Alderdi Popularrarekin alderatuta ere aurrez Gasteizko alkate izan zen Alfonso Alonso eta Javier Maroto euskararen aldekoenetakoak dira euskaldunak ez badira ere. Alfonso Alonso liburu zalea ere bazen eta ETAk armak utzitakoan bizkartzainik nahi ez zuela adierazten lehenengoetako izan zen.

    Baina Javier Maroto Pim Fortuymen oso antzekoa da. Bizi den lekuko klase langile eta klase ertain progresisten balio sozietalak partekatzen ditu. Baina afera soziala despistatzeko islama kriminalizatzen du. Eta gaur egun ez da judutarra pagaburua. Pagaburua etorkina da, arabiarra, islama praktikatzen duena. Lokutorioak dauzkana, harategi hallal bat, kebabak egiteko taberna bat. Horrela egin du egunotan Javier Marotok emakume baten bainujantzia aitzakia. Holandar estiloan pobreen arteko gerra sustatzen. Emakume ez musulmanaren aldeko keinua emakume musulmana zikintzeko. Homosexualen, emakumeen eta naturaren alde lan egitea etorkinen eta arabiarren kontra jotzearen arteko zubia landuz.

    Arrakasta handia izango du bide horrek. Eta alde progrea agerian geratuko da Hegoaldean Herbeheretan geratu zen bezala. Ez da harritzekoa Javier Maroto suarekin jolasten ikustea. Ari gara ikusten ere PSOEko jendea errepublikaren eta erabakitze eskubidearen arloan jarrera askatzaileagoak izaten. Baina guk geure babarrunak eskatu behar ditugu. Eta komunikatiboki ere Javier Marotoren sua elikatzeari utzi.

    Eskubide sozialik gabe eskubide sozietal batzuk eskatuta elikatu da Fronte Nazionala Frantziako Errepublikan. Jarrera aperturistak %1 aberatsenaren poltsikoak irekitzean ikusten dira. Pim Fortuym ekologista batek hil zuen 2002an. Handik 9 egunera bere alderdiak itzelezko arrakasta izan zuen eta bigarren alderdi bozkatuena izan zen.

    • Vetusta Morlaren Fuego G. I.ren kortesia.
     
  • Hedoi Etxarte 21:08 on June 7, 2014 Permalink | Reply
    Tags: , , , erabakitze eskubidea, errepublikak,   

    Egin behar ez diren galderak [faktoria] 

     

    Gauza batzuk ezin dira galdetu. Gauza asko ez dira galdetu behar. Bi motibo ezberdinengatik izan da asteon errepikaria erabakitzeko eskubidearen ideia. Astelehenean, Joan Karlos Borboikoak abdikatu zuenean erregetzaren edo errepublikaren gainean erreferendum bat egin behar ote den ala ez galdetzen hasi zen jendea sare sozialetan eta fisikoetan. Igandera begira Gure esku dago kanpainaren kontura Euskal Herriko jendeak subjektu politiko gisa bere lurralde eskala zein den hautatzeko eskubidea duen ala ez izan da beste eztabaida. Astea polarizatuta, metafora igatuak dioen bezala astelehenean gizarte ereduaren gaineko eztabaida galdegai, ostiralean lurraldearen eskala eta naziotasuna galdegai.

    Errepubliken alde eta erabakitze eskubidearen alde daudenak hiru optiketan koka daitezke. Bat: arrazoia dute baina ahulegiak dira logistikoki eta horregatik proposatzen dute galdeketa bat. Bi: irabaziko dutela dakite baina estetikoki ederragoa iruditzen zaie kontsulta batekin irabaztea. Hiru: oso eskuzabalak dira eta aurkariari duintasunez galtzen utzi nahi diote.

    Halere, galdera proposatzeko motiboa hiru horietako edozein edo horien konbinaketa bat dela, galdera bera da afera. Zergatik galdetu sententziatzeko garaia denean. Zergatik izan eskuzabala zeurea dena sistematikoki kendu dizun horiekin. Zergatik izan inozoa eta egin galdera bat galdetu behar ez denari buruz, berez dagokizuna dagokizun ala ez erabakitzeko aukera zabalduz. Ezaguna da anekdota Errepublikan –bai, euskaldunen %9 errepublika batean bizi da–, Bosgarren Errepublikan François Mitterrand-ek heriotza zigorra abolitu zuen 1981an. Historialariek eta soziologoek diotenez kontsulta bat egin izan balute, presidentearen partez hautesleek erabaki izan balute Frantzian heriotza zigorra existituko litzateke oraindik. Gauza batzuei buruz ez da bozkatzeko eskubiderik izan behar. Ezin da erreferendum bat egin Saudi Arabiako Erreinuan erabakitzeko ia emakumeek gida dezaketen. Ezin da Arabiar Emirerri Batuetan autodeterminazio kontsulta bat egin erabakitzeko bertako etorkinek esklabo izaten jarraitu behar duten ala ez. Ezin da bozkatu erabakitzeko ukrainar unionistek eskolak bonbarda ditzaketen ala ez. Ezin da herri kontsulta bat egin Espainiako Erreinuan emakumeen umetokien jabetza eta erabakia emakumeena eurena den ala ez erabakitzeko.

    Galdera batzuk ez dira egin behar. Eta ez erantzun itsusi bat jasotzeko beldurrez hobe delako gezurra jakitea. Galdera batzuk ez dira egin behar zeurea dena ez duzulako eskatu behar. Espainiako erreinuan familia batek legalki besteek ez daukaten eskubideak dituen ala ez galdetzea defizit demokratiko sakona litzateke. Alde egin behar dute. Espainiako erreinuan kasta politiko-judizial-ekonomiko-mediatiko batek erreinuko biztanle guztiena dena nahieran kudeatzen jarraituko duen ala ez ezin da bozkatu. Kasta kendu behar da gainetik. Ez dute Katalunian erreferendum bat egin behar jakiteko joan den larunbatean Eskuadrako Mossoek manifestariei egin zietena gehiago den George Orwellen distopia bat edo Alfonso Cuarón-en film bat. Ez dute Bartzelonan erreferendum bat egin behar jakiteko Can Viesen aferen ostean polizia katalanak bizilagunei leihoetara tiro egiten ahal dien ala ez. Eta gauza bera Hego Euskal Herrian. Ezin da galdetu Espainiako Erreinuko militarrek, zaldiek, itsasontziek eta poliziek; Euskal Autonomia Erkidegoko ertzainek, helikopteroek eta zakurrek; Nafarroako Foru Komunitateko politiko ustelek, %1arentzako Abiadura Handiko Trenak egiten dituztenek bertan jarraitu behar ote duten ala ez: sinbolikoki egin behar dute alde, eta ez badakite jendetzan galtzen ba fisikoki.

    Egia da narzisista asko dagoela gaur egun, nolabait destakatu nahi eta nahiago duela behetik destakatu nolabait existitzeko. Baina ostantzean nork nahi du gaixotasun terminal bat izan. Nork nahi du bizitza sano bat izanda heriotza gertu izan. Ultraezkerrari ez gustatu ere, eraldaketa oso gauza organikoa da sarri. Betiko gazte izateko aukera, bizitza hobe bat izateko eskubidea ez da galdetzen hartu egiten da, bizkarroiei alde egiten utzi behar zaie, inolako galderarik egin gabe.

    • Madness-en Forever Young Xabier Maeztu “Triski”ren kortesia.
     
  • Hedoi Etxarte 15:44 on May 30, 2014 Permalink | Reply
    Tags: , , , ciu, , , kop de ma,   

    Can Vies II [faktoria] 

    Version:1.0 StartHTML:0000000167 EndHTML:0000003886 StartFragment:0000000510 EndFragment:0000003870

    Poliziak okin bat kolpatzen duenean, okina ezin da lantokira joan eta ezin du orea labean sartu. Poliziak langabe bat kolpatzen duenean, ezin da bizirauteko sosak sinatzeko bulegora joan, ezin dio jaten eman alzheimerra duen bere amari. Poliziak txirrindulari bati borrarekin belarria zartatzen dionean egun argiz komunikabide konbentzionalek hitz egiten dute erre den edukiontzi bati buruz. Batzuetan Egia da munduko gauzarik demagokikoena. Udal talde batek Bartzelonan erabaki du bizilagun batzuk etxetik bota eta haien etxebizitza eraistea. Espainiako Erreinuak lapurtzen dienaz soilik hitz egiten dutenek erabaki dute ez azpiegiegitura komunitario bat lapurtzea baizik eta eraistea.

    Oso nobedosoa da astelehenetik Bartzelonan eta Printzipatuan gertatzen dena. Komunikabide konbentzionaletan ere aurki ditzakegu arrakalak. El País 78ko erregimenaren Pravdan irakurri genuen atzo Santseko Bizilagun elkarteak eskatu duela Can Vies ez dezatela eraitsi. Elkarrizketa eskatu dute Santsen sortu den gatazkan. Rodríguez Zapateroren aldeko Públicon ere agerian geratu da CiUren akats nabarmena. Santseko Bizilagunen Elkartea –gaiari buruz ez dakiten Eusko Alderdi Jeltzalekoei azaltzen diet bereziki– ez da tximaluze, punky eta antisistemen asanblada bat. Jende arruntaren, jende langilearen tresna xume bat da. Antzera egin du Bartzelonako Bizilagunen Elkarteen Federazioak ere elkarrizketa eta bitartekaritza eskatu du. Bartzelonako kartografiari buruz bi pista: ez dira Can Viesen inguruan gertatzen ari suak eta barrikadak, auzoaren iparraldean gertatzen dira bereziki, eta hedaduraz Katalunia osoan baina baita Burgosen ere. Hamarnaka udalerritan sua. Baina su horrek genealogia argia dauka. Oso da purua, ez da bastarta inolaz ere. Zenbat igo da garraio publikoaren prezioa Bartzelonan azken hamarkadan? Zenbat balio du etxe baten alokairuak? Zenbat ur hodi daude minbizia sortzen dutenak? Zergatik erakusten da komunikabide konbentzionaletan TV3ko furgoneta bat sutan baina ez da erakusten La Directa astekariaren aurka nola jotzen duen poliziaren furgonetak tankea nola.

    Kataluniako gobernantziak ere ez ditu bere porrotak jasaten. Igandean izan zuen bat. Eta 17 urtez Can Vies. Kontrol erabatekoa, etxeena, umetokiena. Horregatik ez gara despistatu behar igandeko Europako hauteskundeetako emaitzekin. Periferiako herrialde guztietan ikusi zen erregimenaren amaiera. Irlandan, Grezian, Espainian, baina orain baita Erresuma Batuan eta Frantzian ere. Kapitalismoak, egunotan Sants auzoan 1.000 eskuadrako mosso sartu dituen horrek, milaka aurpegi ditu. Bere fase histerikoan, Brechten esanetan, faxismoaren itxura hartzen du. Eta ez die okinei, langabeei edota txirrindulariei haien normaltasuna obratzen uzten.

    Hain dira Bartzelonako Auzokideen Elkarteetako Federazioaren exijentziak betiereko demokratek ezin dituztela euren egin: Can Viesen bizi zirenei etxe duin bat eskaintzea, auzo militarizatutik polizia ateratzea, Can Vies ostera eraikitzea. Astelehenetik ari da soziovergentzia galtzen Katalunian. Eta hori berria da. Nobedadearen eszitazioa erabili behar dugu, garaituko badugu, modu inkontrolatu batean.

     
  • BakalHau 15:06 on May 29, 2014 Permalink | Reply
    Tags: COPS, DRM, herri liburutegi digitalak, , kulturklik, librarybox, liburu digitalak, liburu elektronikoak, liburutegia, piratebox   

    Herri Liburutegi Digitalak 

    Gaur egun eskura ditugun teknologiak erabilita kulturaren zabalkundea errazagoa izan beharko luke. Aldiz, erraztu beharrean, askotan bidea zailagoa egiten dugu. Jada ez da guztiz beharrezkoa inprenta bat edukitzea liburu bat kaleratzeko. Papera, azpiegitura, garraioa… Mundu digitalean ez dugu guzti honen beharrik. Sorkuntza digitala beraz, merkeagoa eta lortzen errazagoa izan beharko luke. Ez da beti hala gertatzen, eta erraztasunak jarri beharrean, mugak jartzea erabakitzen dute askok.

    DRM-a (Digital Restrictions Management) da horretarako erabiltzen duten tresna. Iraganeko negozio eredu askok DRM-az baliatzen dira eskasia artifizialki sortzeko. DRM-a eduki digitalei jartzen dioten kaiola da, sorkuntza konpartitua izan ez dadin. Baina ez hori bakarrik, sorkuntza digital hori nola kontsumitu behar dugun behartzen digu. Zein formatutan, zenbat denbora, zein gailu… Muga guzti hauek kulturaren zabalkundearen aurka doaz, eta gainera, kultur berrikuntzak galarazten dituzte. Hori bakarrik nahikoa ez balitz, DRM-a duten eduki horietatik asko, erakunde publikoek lagundutakoak izan ohi dira, DRM-ak dakartzan kalteak lagunduaz.

    url

    Panorama honen aurrean, altenatibak beharrezkoak dira. Hauetako alternatiba bat, honakoa litzateke:

    Herri Liburutegi Digitalak

    Proiektu honek herrietan liburutegi digitalak kokatzea du helburu. Liburutegi digitala herriko toki esanguratsu batean kokatzen den kutxa bat izango da. Toki konkretu hori parke, plaza edo kale nagusi batetik gertu dagoen lokal edo etxebizitza bat izan daitezke. Kutxa honek berak sortzen duen wifi konexio baten bidez, liburu digitalak edo/eta bestelako eduki digitalak deskargatu eta kargatzeko aukera emango luke. Kutxa honetan eduki libreak eta Copyright-dunak, formatu libreetan (guztiak DRM-rik gabe) gordeko genituzke. Katalogoa herri bakoitzeko arduradunek osatuko lukete, baina nahi bada, herri desberdinen artean sinkronizatzeko bideak aztertu daitezke.

    Informazio gehiago jaso nahi baduzu edo proiektua zabaltzen lagundu nahi baduzu, posta zerrendan izena eman edo artikulu honi erantzun.

    Proiektu hau gauzatzeko dagoeneko martxan dauden teknologia hauek erabil, edo hobetu genitzake:
    -PirateBox
    -COPS
    -LibraryBox

    Erabiltzaileak halako zerbait ikusiko luke:

    -LibraryBox:

     

     

     

     

    -PirateBox:

    -Nabigatzaile batekin
    -OPDS bezero batekin

     
  • Hedoi Etxarte 19:51 on May 23, 2014 Permalink | Reply
    Tags: , , , ismail kadare, pariseko komuna, porrotak, rosa luxenburg   

    Ordenak garaitu du Berlinen [faktoria] 

    Galtzen duzunean. Zeuk eta zeure ingurukoek aspaldi galtzen dutenean, galtzen dutenaren irudipena ere galtzen dute. Horregatik ez da bikote harreman bat ordezkari politikoek eta behekook daukagun harremana ilustratzeko paralelo egoki bat. Ordezkari politikoen eta behekoon artean gezurra tarteko dagoenean ez da gezur kontsentitu bat. Ez ditu batak gezurrak eman eta besteak gezurrak boluntarioki hartzen. Horregatik ikasi behar ditugu geure aurrekoen porrotak.

    Lehenaldiko poetek indarra egin zuten haien bertsoak geure garaira helarazteko. Baina indar hori ez da nahikoa. Ismail Kadare albaniarrak 1968an bilobei eskaini zien poema bat. Poemaren lehenengo bertsoek zera diote:

    «Geure bertsoek atzemango zaituztete

    ibaiak herrestan amorruz eramandako enborrak bezala.

    Espero gabeko burrunbak esnatuko zaituztete,

    jendetza joango zarete ibaiertzera.»

    Ismail Kadareren indarrari geurea gehitu behar diogu enborraren burrunba entzuteko. Bestela ez da entzuten datorren asteko urteurrena. Pariseko Komunako aste odoltsuaren amaiera: maiatzaren 28a. Frantziako Hirugarren Errepublikak, loria gehien jasotzen dituen horrek, masakratu zuen hipotesi askatzailea. Parisen gainean ordena ezarri eta 41 urtera asasinatu zuen Rosa Luxenburg ere. Maninheim karrikan zegoen ezkutatuta soldaduek aurkitu zutenean. Ez dago garbi Gobernuaren Guardiak tiroa jo zion buruan edo fusilaren kaxekin kolpeka hil zuten. Gorpua Berlingo kanal batera bota zuten. Ordena ezarri zuten Berlinen.

    Sozialdemokratek bidalitako faxistak iritsi baino ordu batzuk lehenago idatzi zuen Rosa Luxenburgek Ordenak agintzen du Berlinen. Iraultzarenganako fedea berretsi zuen, eta altxamendu espartakistaren porrota azaldu zuen testu labur batean. Igandean hauteskundeak dira Europako Batasunean. SPD oraindik existitzen da, komunista alemanak likidatu zituen alderdi hori. Oposizio espartakista desagertarazi eta hamar urtera egin ziren jaun eta jabe naziak.

    Luxenburgen azken idazkian ordena, lasaitasuna, garaipen injustu batekin lotzen da. Pariseko Komuna zapaldu osteko ordena, burgesiaren festa handi hori, Komunako borrokalarien hilotzen gainean zegoen eraikia. 1831ko Lyongo ehuleen altxamenduak huts egin zuen. Mugimendu kartistak huts egin zuen Ingalaterran. 1848ko Pariseko langileen intsurgentziak huts egin zuen. Luxenburgek bezala porrot horietatik jakintza, indarra eta idealismoa erdietsi beharko genuke gaur ere. Porrot horietan oinarritu behar gara, denak dira geure indarraren parte.

    Luxenburgek esaten zuen: borroka iraultzaileak parlamentuetako borroken kontrakoak dira. Horregatik ez dute zentzurik ustelkeria sistemikoaren ordezkarien deklarazio labainkorren inguruko harridurek. Datorren maiatzak 28an eta Europako kapitalen parlamentuaren egunean Rosa Luxenburg zitatu: «Iraultza, bihar “burrunban haziko da gora” eta esango du, zeuen terroreako, tronpeten soinuen artean: izan nintzen, banaiz eta izango naiz».

    9788415894360

    * Ismail Kadare, Antología poética, Pre-textos: 2014 Valentzia.

    el orden reina en berlin

    * Rosa Luxenburg, El orden reina en Berlín, Piedra Papel Libros: 2014 Jaen.

    • Chvrches, Lies.
     
  • taosa 18:06 on May 22, 2014 Permalink
    Tags: , CocaCola, Gerra Txikiak, Lander Garro, , , Tumatxak   

    Taosa 3×23 – Lander Garro (@landergarro) idazlearekin, Gerra Txikiei eta handiei buruz 

    Lander Garrok bere ibilbidea eta bere nobela berria aurkeztu digu, Gerra Txikiak eta hori baino askoz gehiago.

     
  • Hedoi Etxarte 9:08 on May 16, 2014 Permalink | Reply  

    Anarkistak eta alkohola [faktoria] 

    Figaro egunkarian esan zuen Charles Baudelaire poetak prosaikoki: «Eta haizeak, olatuak, izarrak, txoriak, erlojuak, erantzungo dizute, mozkortzeko ordua da; denboraren esklabu martirizatuak ez izateko, mozkor zaitezte etengabeki ardoz, poesiaz, bertutez, nahieran». 117 urte beranduago Dead Kennedys taldeak abesten zuen «Too drunk to fuck», mozkorregi txortan egiteko. Mozkor ardoz, poesiaz, bertutez, nahieran.

    Baudelairen eta Dead Kennedysen dekadentismoaren artean, 1936ko gerran, Espainiako anarkisten kezka nagusietako bat izan zen alkoholismoa. Eztabaida ez zen berria, Sobietar Mendean asko jorratu zen alkoholaren menpekotasunaren aurkako borroka. «Niet» esaten zuten agitprop afixak kasu.

    Espainiako anarkistek edari alkoholdunak pozoin ilun bat bezala aurkezten zituzten. Burgesiak langileak iraultzatik urrun mantentzeko tresna gisa. Pozoin madarikatua artikulu antialkoholikoak zioen: «toxikoak txundituta, ez du bere kateen pisua sentitzen, ezta esklabutzaren degradazioa ere». 1932ko Libertarioa. Astekari anarkistak zera esaten zuen: «Langileok, ez edan! Zenbat langilek, familia buru kaxkarrek eta senar txarrek ahaztu ote dituzte haien betebehar behinenak eta haien soldata eskaxaren erdia edo herena edari alkoholdunetan gastatzen dute tabernan, edo jokoan; seme-alabak eta emaztea ogirik gabe utzita, baraualdira behartuta eta bizitzaren nahigabera».

    Haien ideien aplikazioan ez omen ziren bereziki dogmatikoak izan anarkistak. Mozkorraldiaren kontra egiten zuten, ez zuten erabat debekatzen alkoholaren erabilera. Edonola, orduan egindako gogoetak baliagarriak dira gaur egun. Mekanizismorik gabe baina aplikatuta. Zer da gaur alkohola. Zer dira botikak. Zer dira teknologia berriak. Zergatik seinalatzen dira hain azkar kategoria hauen inguruko kritikak kategoria «moral» eta beraz txar gisa. Ez al dugu bekook ere «moral» bat eraiki behar Leninek exijitzen zuen bezala. Balio ote digu edateari buruz Bakuninek esan zuenak? Zera adierazi zuen Jainkoa eta estatua lanean Bakuninek: «Egoera lakarretatik alde egiteko hiru bide daude: bi kimerikoak dira eta bata erreala. Lehenengo biak taberna eta eliza dira, gorputzaren libertinajea eta buruaren libertinajea; hirugarrena Iraultza soziala da».

    Askotan irudi luke eztabaida bateko interlokutore bat fisikoki eta sinbolikoki likidatzeak eztabaida itxitzat uzten duela. Hala gertatu zen 1937an iraultza egiten ahalegindu ziren horiekin. Baina menpekotasunen eztabaida, funtsezko beste bat da historia berriz ere zabaltzen denean. Gorputzaren menpekotasuna eta buruarena. Edo ardoaren, poesiaren, bertutearen menpekotasuna. Liburutto bat idatzi dute Mariano Lázaro eta Manuel Cortés-ek Piedra Papel Jaengo argitaletxean: Anarkismoa eta borroka antialkoholikoa Espainiako Gerra zibilean (1936-1939). Dogmatismorik gabe trago bakarrean edatekoa.

    Portada

    * Mariano Lázaro eta Manuel Cortés, Anarquismo y lucha antialcohólica en la guerra civil española (1936-1939), Piedra Papel Libros: 2014 Jaen.

    *The Knife, Pass this on, 2003.

    • Dead Kennedys, Too drunk to fuck, 1981.
     
c
compose new post
j
next post/next comment
k
previous post/previous comment
r
reply
e
edit
o
show/hide comments
t
go to top
l
go to login
h
show/hide help
shift + esc
cancel